Wiedeń w jeden dzień, cz.1

Wiedeń w jeden dzień, cz.1

Dla każdego  uczestnika wycieczki do Wiednia, zapewne pierwszym punktem programu będzie Wzgórze Kahlenberg. Miejsce warte spędzenia kilkunastu minut, chociażby ze względu na fantastyczny widok na miasto oraz nie tak odległe szczyty Alp. Poza tym oczywiście Kościół św. Józefa z dwiema tablicami pamiątkowymi. Pierwsza -w hołdzie Janowi II Sobieskiemu w 300 rocznicę bitwy pod Wiedniem (12.09.1683) oraz druga, upamiętniająca wizytę Papieża Jana Pawła II w tym miejscu dokładnie 300 lat później – 13.09.1983 roku.
Kolejnym „żelaznym” punktem programu jest objazd Ringu (Ringstrasse). Droga w kształcie podkowy obejmuje tereny w granicach dawnych murów miejskich.
Z okien autobusu zobaczyć można min. obserwatorium astronomiczne „Urania”, siedzibę rządu austriackiego, Uniwersytet Sztuki Stosowanej, Stadpark – Wiedeński Park Miejski, plac i pomnik księcia Karola Schwarzenberga, Uniwersytet Architektury, Plac Schillera, plac i pomnik Marii Teresy, zabudowania Hofburgu, budynek parlamentu z posągiem Pallas Ateny, Ratusz oraz Kościół Wotywny. Czas na pieszy spacer.Proponuję zacząć na Naschmarkt [A], który nazywany bywa „żołądkiem miasta”. Powstał w XVIII wieku i jest największym placem targowym w Wiedniu. Kupić można na nim wszelkie produkty niezbędne w kuchni: owoce, warzywa, mięso, ryby, pieczywo i sery. To jednak oczywiście nie wszystko – aż roi się tu od kulinarnych specjałów z różnych zakątków świata. Kto zaś podczas zwiedzania poczuje głód, powinien skierować kroki do którejś z licznych tamtejszych restauracji. Naschmarkt to także targ staroci. Jednym słowem kupić tu można wszystko. Przy okazji zwracam uwagę na okoliczne budynki. Bez trudu powinniście znaleźć przynajmniej jeden z niezwykłą kolorową fasadą. To dzieło słynnego Otto Wagnera. Teraz czas na perełkę – Karlskirche [B] – kościół św. Karola Boromeusza. Świątynia powstała z inicjatywy cesarza Karola VI, który złożył ślubowanie, iż z chwilą gdy miasto uwolni się od epidemii, ufunduje w podzięce kościół poświęcony Karolowi Boromeuszowi, patronowi dotkniętych zarazą. Prace budowlane trwały 25 lat. Powstał budynek, będący istną perłą sztuki baroku, a forma architektoniczna stanowi pomieszanie sztuki starożytnego Rzymu ze sztuką bizantyjską. Nieopodal mijamy Musikverein [C], najsłynniejszą salę koncertową. To tu wiedeńczycy gromadzą się na słynnych koncertach noworocznych. Trzeba zobaczyć też pawilony dawnej kolei na Karlsplatz [D]. Są to dwa niewielkie budynki projektu Otto Wagnera. Niegdyś pokryte miedzią, dziś mają zielonkawy odcień patyny. Maszerujemy dalej. Z Karlsplatz do opery możemy przejść tzw. „podziemnym miastem”. Wiedeńska Opera Państwowa [E] to ogromna i piękna budowla. Obok niej stoi Fontanna Lorelei, a na przyległym chodniku aleja gwiazd w wydaniu klasycznym. Jest gwiazda Giuseppe Verdiego, Richarda Straussa, Richarda Wagnera, Antonio Vivaldiego i wielu innych. Ciągnie się ona aż do Naschmarkt. Idziemy dalej wzdłuż Ringu. Dochodząc do Burggarten najpierw podziwiamy sporych rozmiarów pomnik Goethego [F], a w samym parku- cesarza Franciszka Józefa I z ogromnymi „pekaesami” oraz Mozarta [G] – według mnie to najpiękniejszy pomnik Wiednia. Wracamy na Ring. Dochodzimy do miejsca, skąd doskonale widać Marię Teresę o wadze 40 ton [H]. My jednak idziemy do Volksgarten [J], po drodze przechodząc przez ogromny Heldenplatz [I]. Ogród Ludowy to naprawdę uroczy zakątek w samym sercu Wiednia. Do tego zawiera jedną niezaprzeczalną atrakcję, którą jest pomnik cesarzowej Sisi [K]. Dalej zapraszam do Kościoła Minorytów [L]. Jest to narodowy kościół włoski. Nazwa pochodzi od zakonu braci mniejszych, fundatorów tego kościoła (XIII w). Jest to typowy kościół halowy: wszystkie trzy nawy – główna i dwie boczne są wsparte na wysokich filarach i mają taką samą wysokość. Niewątpliwą rzadkością jest wielka mozaika z początku XIX wieku, wykonana przez Giacomo Raffaellego na zamówienie Napoleona i będąca odtworzeniem „Ostatniej Wieczerzy” Leonarda da Vinci. Stąd mamy dwa kroki do Ringu (Ringstrasse), po przejściu którego znajdujemy się na Placu Ratuszowym. Sam Ratusz [M] to jedna z najładniejszych budowli miasta. Powstawał w latach 1872-1883,. Był wzorowany na ratuszu w Brukseli. Neogotycki gmach ma strzelistą wieżę wysoką na 100 metrów, na szczycie której stoi 3-metrowy posąg zwany Żelaznym Człowiekiem. Powoli wracamy do Hofburga. Teraz proponuję krótki spacer wzdłuż Ringu, aby spojrzeć na budynek, w którym spotykają się obydwie izby Austriackiego Zgromadzenia Narodowego – Bundesrat i Nationalrat. Gmach Parlamentu został wzniesiony w latach 1874-1883 według projektu duńskiego architekta Theophila von Hansena, który wzorował się na starożytnej architekturze Aten. Budynek charakteryzuje wysunięta ku przodowi część centralna z ośmioma korynckimi kolumnami i dwoma skrzydłami bocznymi z kolumnadami. Wszystko to wskazuje na triumf klasycyzmu: monumentalna fontanna przedstawiająca Pallas Atenę, cztery brązowe posągi jeźdźców na koniach oraz posągi historyków greckich. C.D.N…

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *