Booking.com
Booking.com

Bestsellery

autor: Krzysztof Dopierała

Cena: 63.20 zł

Najbardziej popularne

Hiszpania

W baśniowej krainie – Park Guell

Park Guell położony jest na wzgórzu na północ od centrum miasta, w dzielnicy Gracia. Jest to kolejne miejsce w Barcelonie zaprojektowane przez Antonio Gaudiego. Baśniowe budowle i imponująca panorama Barcelony będą nagrodą za wspinaczkę po stromych uliczkach prowadzących do parku.

Realizację projektu, będącego zwieńczeniem wizjonerskiego marzenia barcelońskiego przemysłowca i podróżnika Eusebio Guella, rozpoczęto w 1900 r. i kontynuowano przez kolejne 14 lat. Na 20 ha powierzchni miało powstać miasto-ogród, specyficzna dzielnica złożona z 60 mieszkalnych działek z alejkami, terenami rekreacyjnymi oraz ozdobnymi pomnikami. Zgodnie z planem urbanistycznym chodniki dla pieszych odseparowane były od jezdni dla powozów i samochodów, arkady spacerowe pomyślano tak, by chroniły od słońca i deszczu. Ostatecznie wybudowano jedynie dwa przypominające chatki z bajek domy: stróżówkę oraz budynek, w którym zamieszkał sam Gaudi (dziś jest tam poświęcone artyście muzeum). Do roku 1922 cały ten teren był prywatnym ogrodem, potem stał się publicznym parkiem dostępnym dla wszystkim mieszkańców.

Park sprawia wrażenie bajkowej scenografii do filmu o krasnoludkach. Odnajdujemy tam pawilony z wichrowatego kamienia, gigantyczne jaszczurki i zakrzywione ławki wykonane z kolorowych ceramicznych płytek – ulubionego tworzywa artysty.

Wejścia do parku strzegą dwie budowle przypominające piernikowe domy z baśni o Jasiu i Małgosi. Zamiast Baby Jagi mieli tu jednak rezydować recepcjoniści i administratorzy planowanego osiedla. Z najniżej położonego placu prowadzą w górę majestatyczne schody, przywodzące na myśl pałacowe. Tu właśnie turyści z całego świata wyczekują dogodnego momentu, aby zrobić sobie zdjęcie z mozaikowym smokiem – jednym z symboli Barcelony. W kwestii tego, czy to smok czy jaszczurka, zdania wśród zwiedzających są podzielone. Jedna z teorii głosi, że to smok Pyton, strzegący źródła wyroczni w Delfach, który według mitu miał zostać zabity przez Apolla.

Schody prowadzą do otwartej tzw. Sali Kolumnowej, w której miał znajdować się rynek osiedla. 86 kolumn nawiązujących do stylu doryckiego podtrzymuje olbrzymi taras. Część z nich ustawiono pod kątem, aby skierować spojrzenia na sufit, pokryty wielobarwną mozaiką przypominającą gwiaździste niebo.

Położony nad kolumnadą olbrzymi taras okolony jest serpentynową kolorową ławką. Liczy ona 150 m długości i jest tym samym najdłuższym dziełem sztuki abstrakcyjnej na świecie. Ławka jest perfekcyjnie dopasowana do kształtów ludzkiego ciała.  Zaprojektował ją sam Gaudi, wykorzystując jednego z robotników jako modelu odpoczywającej osoby. Kolorowy kolaż na ławce jest dziełem współpracownika architekta, Josepa Jujola, który ozdobił też Salę Kolumnową.

Siedząc na wężowej ławce, można napawać się widokiem Barcelony, park położony jest bowiem na wzgórzu. Nierówności terenu zmusiły Gaudiego do budowy sieci wiaduktów i mostów. Ich pilary noszą znamię pomysłowości architekta, nie przypominają bynajmniej typowych ówczesnych konstrukcji. Spacerując w cieniu i rozkoszując się przyjemnym chłodem, ma się wrażenie przebywania w baśniowym lesie. Niestety nie spotkaliśmy żadnego krasnala, czyżby wszystkie przeniosły się do Wrocławia?

W 1969 roku wpisano park na listę narodowych dóbr kultury, a od 1984 roku obiekt znajduje się na Liście światowego dziedzictwa UNESCO.